برنامه پایان ناباروری
    • (۱ بهمن ۱۳۹۷)

    پرولاکتینوما چیست؟

    پرولاکتینوما به وضعیتی گفته می‌شود که یک تومور غیرسرطانی (آدنوما) در غدۀ هیپوفیز مغز تشکیل می‌شود و در نتیجۀ شکل‌گیری این تومور، هورمون پرولاکتین بیشتر از حد نرمال تولید می‌شود. افزایش این هورمون با آزمایش خون مشخص می‌شود.

    با افزایش هورمون پرولاکتین  سطوح هورمون‌های جنسی، استروژن در زنان و تستوسترون در مردان، کاهش می‌یابد. پرولاکتینوما می‌تواند موجب ناباروری شود و به بینایی فرد نیز آسیب بزند. پرولاکتینوما معمولاً با دارو درمان می‌شود و با مصرف داروهای مناسب، ترشح پرولاکتین به سطح نرمال خود برمی‌گردد.

    علائم:

    پرولاکتینوما گاه هیچ علامتی ندارد. اما وقتی سطح پرولاکتین خون بالا می‌رود و یا تومور به حدی بزرگ می‌شود که به بافت‌های پیرامونش فشار می‌آورد، برخی علائم بروز می‌یابند. از آنجا که افزایش سطح پرولاکتین، در سیستم تولیدمثلی اختلال ایجاد می‌کند (هیپوگونادیسم)، بعضی از علائم پرولاکتینوما در خانم‌ها و آقایان متفاوت است.

    علائم خانم‌ها:

    - قاعدگی نامنظم و غیرعادی (بیش از حد معمول یا کمتر از حد معمول) یا توقف قاعدگی

    - خروج شیر از نوک سینه در زمان‌های غیر از بارداری و شیردهی

    - نزدیکی دردناک

    علائم آقایان:

    - ناتوانی در نعوظ

    - بزرگ شدن سینه‌ها

    - کم شدن موی بدن

    علائم مشترک:

    - کاهش تراکم استخوان‌ها

    - کم‌کاری هیپوفیز

     - کاهش میل جنسی

    - ناباروری

    - سردرد

    - اختلالات بینایی

    درمان:

    پرولاکتینوما معمولاً با استفاده از داروهایی که به عنوان آگونیست‌های دوپامین شناخته می‌شوند، درمان می‌شود. این داروها تأثیراتی شبیه به دوپامین دارند. دوپامین یک مادۀ شیمیایی موجود در مغز است که تولید پرولاکتین را کنترل می‌کند. البته دوام و اثرگذاری این داروها بسیار بیشتر از دوپامین است. از جمله این داروها می‌توان به بروموکریپتین (پارلودل) و کابرگولین اشاره کرد.

    در مواردی که رشد تومور زیاد باشد و به درمان دارویی جواب ندهد، تومور با جراحی برداشته می‌شود.




  • پاسخگویی تخصصی به پرسش شما

    برای ثبت رایگان پرسش در وبسایت ابن سینا و دریافت پاسخ تخصصی از پزشکان بر روی دکمه رو به رو کلیک نمایید.

نظر دهید

لغو پاسخ دادن